وبلاگ
مراقبت بعد از پیرسینگ بینی
راهنمای کامل شستوشو و جلوگیری از عفونت
پیرسینگ بینی در روزهای اول مانند یک زخم تازه است و برای ترمیم مناسب به مراقبت منظم نیاز دارد. لمسکردن مداوم، استفاده از مواد ضدعفونیکننده قوی یا بیتوجهی به شستوشو میتواند باعث التهاب، ایجاد برجستگی و طولانیشدن روند بهبود شود. البته بدن انسان طبق عادت، یک سوراخ کوچک را هم به پروژهای چندماهه تبدیل میکند.
در ادامه، مهمترین اصول نگهداری پیرسینگ بینی را بررسی میکنیم.
مراقبت از پیرسینگ بینی در سه روز اول
پس از انجام پیرسینگ، کمی قرمزی، حساسیت و تورم طبیعی است. برای کاهش ورم میتوان در ۲۴ تا ۷۲ ساعت اول از کمپرس سرد استفاده کرد.
یخ را هرگز مستقیم روی پوست یا محل پیرسینگ قرار ندهید. چند قطعه یخ را داخل پارچه یا دستمال تمیز بپیچید و برای حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه بهآرامی نزدیک محل نگه دارید. سپس به پوست فرصت استراحت بدهید.
قرار دادن یخ هر نیم ساعت، آن هم بهصورت مستقیم و مداوم برای سه روز، توصیه عمومی و ایمنی نیست؛ زیرا سرمای زیاد ممکن است پوست را تحریک کند یا به بافت آسیب بزند. استفاده از کمپرس سرد باید کوتاه، ملایم و فقط در صورت وجود تورم باشد.
شستوشوی روزانه با سرم شستوشو
مهمترین بخش مراقبت از پیرسینگ بینی، تمیز نگهداشتن آن است. بهترین گزینه برای شستوشوی روزانه، سرم فیزیولوژی استریل حاوی سدیم کلراید ۰٫۹ درصد است.
محل پیرسینگ را معمولاً روزی دو مرتبه با سرم شستوشو تمیز کنید. شستوشوی بیشازحد نیز ممکن است باعث خشکی و تحریک پوست شود. منابع تخصصی پیرسینگ و پزشکی بر استفاده از سرم استریل و پرهیز از تمیزکردن افراطی تأکید دارند.
روش صحیح شستن پیرسینگ بینی
ابتدا دستها را با آب و صابون بشویید. سپس مقداری سرم شستوشوی استریل روی محل پیرسینگ بریزید یا با گاز استریل تمیز، آن را بهآرامی روی ناحیه قرار دهید.
چند دقیقه صبر کنید تا ترشحات خشکشده نرم شوند. پوستهها را نکنید و با فشار جدا نکنید. در پایان، محل را با دستمال کاغذی تمیز یا گاز استریل خشک کنید. حوله پارچهای ممکن است آلودگی یا پرز را به محل منتقل کند.
روی پیرسینگ بینی الکل نزنید
استفاده از الکل، آباکسیژنه، بتادین، محلولهای ضدعفونیکننده قوی و صابونهای آنتیباکتریال برای مراقبت روزانه پیرسینگ توصیه نمیشود. این مواد ممکن است سلولهای در حال ترمیم را تحریک کنند، پوست را خشک کنند و روند بهبود را به تأخیر بیندازند.
برای تمیز نگهداشتن پیرسینگ سالم، همان سرم شستوشوی استریل کافی است، مگر اینکه پزشک به دلیل وجود عفونت دستور دیگری بدهد.
از پماد استفاده نکنید
روی پیرسینگ تازه، خودسرانه پماد آنتیبیوتیک، وازلین یا کرمهای ترمیمکننده نزنید. پمادهای چرب میتوانند محل را بپوشانند، جریان هوا را کاهش دهند و آلودگی یا رطوبت را اطراف زخم نگه دارند. انجمن پیرسینگ حرفهای نیز استفاده معمول از پمادها را در مراقبت از پیرسینگ تازه توصیه نمیکند.
اگر علائم عفونت وجود داشته باشد، ممکن است پزشک داروی موضعی یا خوراکی تجویز کند؛ اما این موضوع با استفاده خودسرانه از پماد روی پیرسینگ سالم تفاوت دارد.
پیرسینگ را لمس یا جابهجا نکنید
قبل از لمس بینی حتماً دستها را بشویید. بهتر است جز هنگام شستوشو، به زیورآلات دست نزنید. حلقه یا نگین را نچرخانید، بالا و پایین نکنید و برای بررسی زخم بیرون نکشید.
حرکت مداوم زیورآلات میتواند کانال پیرسینگ را دوباره زخمی کند و باعث تورم، خونریزی یا ایجاد برجستگی شود.
زیورآلات را زود خارج نکنید
تا زمانی که محل پیرسینگ کاملاً بهبود پیدا نکرده است، زیورآلات را تعویض یا خارج نکنید. بستهشدن سطح بیرونی زخم لزوماً به معنای ترمیم کامل کانال داخلی نیست.
همچنین در صورت احتمال عفونت، بدون مشورت پزشک یا پیرسر حرفهای زیورآلات را خارج نکنید؛ زیرا بستهشدن سوراخ ممکن است خروج ترشحات را دشوار کند.
در دوران ترمیم از چه چیزهایی دوری کنیم؟
در هفتههای ابتدایی بهتر است مواد آرایشی، کرم، ضدآفتاب و محصولات پوستی مستقیماً با سوراخ پیرسینگ تماس نداشته باشند. هنگام پوشیدن لباس، استفاده از حوله و شستن صورت نیز مراقب باشید زیورآلات کشیده نشود.
شنا در استخر، جکوزی، دریا و آبهای عمومی میتواند محل تازه پیرسینگ را در معرض آلودگی قرار دهد. تا حد امکان در دوران ابتدایی ترمیم از غوطهورکردن پیرسینگ در این محیطها خودداری کنید.
چه علائمی طبیعی است؟
در روزهای اول ممکن است موارد زیر مشاهده شود:
* تورم و قرمزی خفیف
* حساسیت هنگام لمس
* مقدار کمی خون یا ترشح شفاف
* تشکیل پوسته روشن اطراف زیورآلات
* خارش خفیف در روند ترمیم
این علائم معمولاً با گذشت زمان کمتر میشوند.
علائم عفونت پیرسینگ بینی چیست؟
اگر درد، قرمزی یا تورم بهجای بهترشدن بیشتر شود، باید احتمال عفونت را جدی گرفت.